Eksik
Hayatımdan şikayetçi değilim. Ama eksik bir şey var. Sürekli
hissettiğim. Beni ezip geçen bir şeyler var. Daha ne olduğunu
bulamadım. Bulduğum zaman bu boşluktan kurtulmak gibi bir ümidim
var. Sadece hayatı olduğu gibi yaşamak istiyorum. Bence bunu okuyan çoğu
kişinin sorunu da bu. Farkındalık bizleri öldürüyor..
Fazla bilgi, öğrenme merakı ve farkındalık.. her geçen gün yiyip bitiriyor, dediğiniz gibi en sonunda da öldürecek..
YanıtlaSilKesinlikle.... ben de aynı boşluğu / eksikliği hissedenlerdenim...
YanıtlaSilBizdeki zehri yok edecek panzehir bu dünyada mevcut. O'na nasıl ulaşacağız ve ne dozda alacağız?
Silsen o panzehirin yerini söyle, gerisini bana bırak:))
Silfarkındalık gerçekten yorucu...
YanıtlaSilVicdanlar ve duyarlılık da adaletsiz dağıtılmış. Kimimiz kelebeğe, sineğe dek içlenir gerçek bir acı duyarken kimimiz dünya yansa umursamıyor. İlk kısımdakiler de dün geliyor yorulup vazgeçiyor. Ben bu ara çok yorgun hissediyorum örneğin. Hiç değilse sahip olduğumu hayatı ki ne kadar kaldığını da hiçbirimiz bilmiyoruz, kendimiz için, kendi mutluluğumuz için bir şeyler yapmaya çalışarak geçirelim... Nasılsa çoğunluk gamsız, biz farkında olup dertlensek ne fayda...
YanıtlaSilİnsanlığı değiştirmek gibi bir hayalim yok ama gerçektende tüm insalık; zincirin halkaları gibi bağlı birbirine. Arada kopmuş ama birbirini hala tutan halkalar var.
SilMesele onları onarabilmekte...
Benim boşluğum, gerçekten de "boş"lukmuş. Ne zaman ki çocuk ve kariyer yaptım, üstüne de televizyonu hayatımdan çıkarıp yerine bolca kitap koyup, uyku saatlerimden bir tanesini de yazmaya ayırdım, boşluk moşluk kalmadı :))) Sevgiler...
YanıtlaSilEksik olan şey senin içinde arayıpta bulduğun ama diğer yüzünü bulduğun an yitireceğin cevher gibi düşün . Bundan hayıflanmak ya da aramak gibi hataya düşme. O senin vazgeçilmez kılan güneşin. :)
YanıtlaSilbu his arayış hissi yaşama bağlanmanın ta kendisi,kendini bulmak için:))
YanıtlaSil