Zihnin bedenden binlerce kilometre uzakta olması o kadar korkunç ki.



Artık yaşamaktan öte bir seçim kalmıyor bana
Kanımda tortu hâlinde umutlar dolaşıyor
Kalbim,acılarla seyrelen bir elek olarak
Yine kırgın, kimsesiz, dünyayla dalaşıyor.
Yok bana bir durak, bana soluk yok.
Kalbimi bir yerde ölüme devretsem de bir kanaviçede kuş olsam.

SHARE ON:

7 yorum:

  1. İlk iki dizesi benim bloğuma misafir oldu önce, Şeref duydum.
    Her bir dize diğerinden güzel.
    :)
    Kanatkanıp uç sevdiğinin gönlüne.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Demek ki ilham "pe hito" dan gelmiş. (:
      Teşekkür ederim...
      Uçar gibi olmuştum, beni vuran o oldu!
      (Ben yazınca kötü oluyorum, niye yazıyorum ki! Unutmam gerekiyor, yazınca unutamıyorum.)

      Sil
  2. mutludur kanaviçedeki kuş,özene bezene rengi seçilmiş,çarpı çarpı emekle oturtulmuştur oraya.

    YanıtlaSil
  3. ama bu kuşcuk tammmm geldi sözlerin üzerinde durdu okutmuyorrr :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet evet, benim bile sinirlerimi bozuyo o kuş. Yorumun orta yerine konuveriyo. Kaldırdım artık... (:

      Sil
    2. heheh güzeldi aslında böylee bizi karşılıyordu sankimmmm hoşgeldiniz der gibi ama tabii işte fazla misafirperver olduğu da oluyo naparsın :)

      Sil
    3. Sadelik iyidir diyelim o zaman. (:

      Sil

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.