Başımı kaldırdığımda, gözlerini soyunur göğün mavilerini giyerdim... Pamuk gibi beyaz bulutlarım olurdu. Düşününce dudaklarına dokunur, başımı eğerdim. Anamdan doğduğum gibi çırılçıplaktım. Tenine değdiğimde, seviyorum dediğimde hep çıplaktım. Yalın, duru, saf duygularımla ap aktım. Gün doğumunda bana gelirdin. Güneşin kızıllığını giyerdim... Papatyalar takardım saçlarına. Kollarında sevdanla, dudaklarına sarılırdım aynalara yansırdı sevincim. Pırıl pırıl parlardı, yine çıplaktım. Görmedin bir türlü ben hep çıplaktım... Başını kaldırdığında kucağımdan aklımın karalarını giyerdim... Umutlarımı tüketirdim. Gece olur tüm gün giyindiğim seni soyunurdum. Yalnızlığınla seviştiğim yatağımda dökülürdü günahlarım.. Başıımı yastığa kor komaz seninle, yine çıplak kalırdım...